Je dorst lessen met Bavaria

Je dorst lessen met Bavaria

13-06-2021

In 1833 introduceerde William Forster Loyd, een Britse econoom, het begrip The Tragedy of the Commons. Het komt erop neer dat het individuele belang altijd ten koste gaat van het algemene belang, tenzij er afspraken zijn gemaakt die het algemene belang waarborgen. Dat er nog haringen in de Noordzee zwemmen, is te danken aan de vangstafspraken die de EU-landen daarover met elkaar hebben gemaakt. Dat de Nederlandse natuur er nog aardig bijstaat, is ook een verdienste van de EU. En dat de naam hagelslag niet te grabbel wordt gegooid door cacaofantasisten, en dat hagelslag ten minste 32 procent cacao moet bevatten om zodanig genoemd te mogen worden, hebben we ook te danken aan Brusselse regelarij.

Je kunt ervan vinden wat je wilt, maar hopelijk ziet u de goede intenties. Want zonder algemene regels gaat iedereen zijn eigen, godddelijke gang, vissen toekomstige generaties Urkers letterlijk achter het net van hun grootvaderen en blijft er voor mijn kinderen en die van u bar weinig natuur, landschap en milieu over. En dan laat ik de grote thema’s – klimaatverandering, biodiversiteit en zo voort – maar even buiten beschouwing. Nou… niet helemaal.

Wij hebben in Nederland al een paar jaar last van droogte, een gevolg van het veranderende klimaat. De droogte bestrijdt iedereen op zijn eigen manier, en zonder goede afspraken gaan we er samen aan ten onder. Inderdaad: The Tragedy of the Commons. Sallandse boeren bestrijden de droogte met het overvloedig beregenen van hun grassen en gewassen. Intussen legt de natuur om ons heen het loodje. Liefhebbende vaders en moeder bestrijden de droogte en bijkomende hitte met pierenbadjes voor hun kinderen ter grootte van een half voetbalveld. Intussen smeken drinkwaterbedrijven ons of wij allemaal een beetje zuinig willen doen met water. En u en ik - Hippies en Hipsters - bestrijden onze eigen droogte met grote glazen bier op ons favoriete terras. Terwijl je al snel 4 tot 6 liter kostbaar water nodig hebt voor de productie ervan.

De enige brouwerij die verder kijkt dan zijn eigen brouwketels, lijkt Bavaria. Hun restwater, gebruikt is om de ketels en statiegeldflessen te reinigen, wordt eerst gezuiverd en daarna teruggebracht in de gewaspercelen van omliggende boeren. Die hoeven daardoor minder en minder vaak beregenen. Dat is heel goed voor moeder natuur. En voor iedereen die ervan wil genieten. Kortom: voor ons allemaal. Dus Hippie of Hipster: u zou mij een groot plezier doen door uw favoriete pils in te ruilen voor Bavaria. Bavaria?! Dat smerige  Brabantse bouwvakbier? Jazeker… Of gewoon water in plaats van pils drinken, want voor de productie van één liter water heb je vermoedelijk maar één liter water nodig. En dan maken we van De Hip direct een sportschool.

Je dorst lessen met Bavaria: **** sterren, voor de moeite die het kost om je eigen pils te laten staan. Echt werk maken van verdroging? Word vegetariër. Voor uw biefstuk (2 ons) is gemiddeld 3 duizend liter water nodig.

Klik hier voor meer colums