Reasons to be cheerful pt. IX: Goede koffie

Reasons to be cheerful pt. IX: Goede koffie

05-03-2021

Er zijn lieden bij mij op kantoor die er met gemak vijf Senseo’s per dag doorheen drinken. Onbegrijpelijk. Zelfs zo onbegrijpelijk dat in 2013, twaalf jaar na de introductie van dit onnozele apparaat, Douwe Egberts-topman Bennink zich tegenover De Volkskrant kritisch uitliet over de smaak van nota bene zijn eigen uitvinding, en over de 'kwaliteitsperceptie bij de consument’.

Tsja, het volk krijgt het koffiezetapparaat en de bijbehorende koffie die het verdient. Op caravan-forum.nl  - vraag me niet waarom ik daar terecht ben gekomen - vraagt tante Rietje zelfs of je ook Senseopads in Italië kunt kopen, want, zegt ze: Ik vind italiaanse koffie heerlijk, maar in de ochtend nemen we toch lekekr een bakkie uit de Senseo. Eén voor thuis en één voor in de caravan.’ Nou zo lekekr lijkt mij de koffie van tante Rietje niet… Mama Mia! Heilige moeder! Maagd Maria! Moeder aller espressionista’s… Wee uw gebeente als u mij ooit in al uw onnozelheid een keer een Senseootje in de hand wilt drukken. Ik kan het niet verdragen. Nu niet. Nooit niet. Ik ben - ik geef het eerlijk toe - een koffiesnob. Als u mij dan toch iets warms en zwarts voor wil zetten, doe dan maar gewone filterkoffie, vermits met vers gemalen bonen.

Maar goed, zult u willen weten: waar wordt meneer danwel vrolijk van inzake koffie? Nou gewoon: van goede koffie. Kan me niet schelen hoe u het bereidt. Zolang u de koffie maar de aandacht geeft die hij of zij (ik werk aan mijn genderneutraliteit) verdient. Thuis maak ik het op velerlei wijzen: Frans geperst, handgefilterd, uit een percolator, maar toch vooral met mijn Rocket Appartemento Espresso Monstermachine. En dat is niet zo’n ding dat alles zelf én half doet: nog niet te pruimen. Hoe duur je Jura volautomaat ook is. Nee, in huize van Weeren gebeurt alles op, én met de hand. Van het malen van de bonen tot en met het opschuimen van de melk. Als u geluk hebt krijgt u de opgeschuimde melk in de vorm van een hartje, maar vaker is het een niet nader te duiden vrucht uit de fruitschaal of iets wat op een ui lijkt. Maar eerlijk gezegd dondert dat mij in het minst. De smaak: daar draait het om. De juiste koffie, de beste bonen, de maalgraad, de doorlooptijd, glanzend melkschuim.

En ik ben onverbiddelijk: espresso die te zuur is, gaat zonder pardon de gootsteen in. De koffie moet minimaal een 7,5 zijn (mijn puntentelling), anders start ik het gehele proces weer opnieuw op. Dat doe ik voor mijzelf, maar evengoed voor mijn lief en iedereen die bij ons over de vloer komt. Goede koffie krijg je niet cadeau met een druk op een knop, daar moet je hard voor werken… Maar ik word er wel heel blij van.

Klik hier voor meer colums