Reasons to be cheerful pt. VIII: Knoopcelbatterijen

Reasons to be cheerful pt. VIII: Knoopcelbatterijen

28-02-2021

Als je iedere week anderen blij wilt maken met iets wat jou blij maakt, leg je de lat hoog. Zeker in deze tijd. Dat is mij in de afgelopen weken wel duidelijk geworden. Vorig jaar rond deze tijd zat er een specht in een boom achter ons huis. Zijn gehamer klonk mij als muziek in de oren. Helaas. De specht is dit jaar nog niet in zijn stamboom gesignaleerd. Hij schijnt overigens wel rond te hangen in de buurt. Het is nog te vroeg voor de eerste openbarstende knoppen, de eerste lammeren moeten – op een paar uitzonderingen na – nog worden geboren. Het wordt wel steeds een beetje eerder licht, dat wel.

Wat doe je in zo’n geval? Je gaat het lot een handje helpen. Deze week hebben mijn lief en ik op onze vrije dag daarom ons eerste uitstapje van het seizoen gemaakt naar het lokale tuincentrum. Dat doen we normaal gesproken minimaal een maand later. Je kunt hun planten niet eten (roken heb ik niet geprobeerd). Maar het is in de buitenlucht, of meneer Gooijker verkoopt toch iets essentieels, of hij heeft gewoon geluk dat hij wel open mag zijn. Evengoed: we waren er blij mee. En hij uiteindelijk ook, want we gingen met 200 harde euro’s aan handelswaar de deur uit: potten, planten, potgrond. Onze balkons staan er een paar dagen later zeer uitnodigend bij. We schrijven eind februari. En we zijn zeker niet de enigen. Want overal in onze straat worden de balkons grondig geschrobt, gesopt, onder hoge druk gereinigd en van verse viooltjes voorzien. Tsja, maakt het mij nu echt blij, of is het om de verveling te verdrijven? Ik weet het oprecht niet.

Er zijn wel een paar dingen die mij deze week desondanks blij hebben gemaakt, maar daar mag ik van mijn lief niets over zeggen. Ik kan u wel verklappen dat ik sinds kort een nieuw hobby’tje heb. Weliswaar uit nood geboren, maar toch. Dat begon als volgt. Mijn favoriete horloge had dringend behoefte aan nieuwe stroom. Met een beetje gehannes wipte ik het dekseltje van het horloge om daarna het knoopcelbatterijtje uit de horlogekast te priegelen. Met veel pijn en moeite kon ik ontcijferen naar wel welk knoopmodelletje ik op zoek moest: SR920SW. Lang verhaal kort: ik heb alle horloges die ik in de loop van mijn leven heb gekocht en gekregen, evenals die van mijn vriendin, inmiddels van nieuwe knoopcellen voorzien. Ik heb daarvoor een tiental bestellingen geplaatst bij de Knoopcelgiant.nl. Ik heb een universele sleutelset gekocht voor het openen en sluiten van schroefdekseltjes, plus een sluitset voor het dichtmaken van horlogedeksels, wat overigens ook best goed gaat met een lijmklem. Al mijn horloges, van Seiko tot Swiss watch, lopen nu weer als de spreekwoordelijke klok. U mag mij bellen, maar ik geef geen garantie. Dus ik zou uw Rolex toch maar gewoon naar de horlogier brengen, zodra die weer open mag.

Intussen hobbie ik als amateur-horlogemaker lekker verder. Dat komt er feitelijk op neer dat ik juweliers, in een tijd waarin ze het al zo lastig hebben, een calvinistische dolksteek in de rug geef, door hun laaghangende maar o zo profijtelijke fruit (10 euro per batterijwissel) in het vervolg zelf te gaan plukken. Ik pluk u voor vijf…

Klik hier voor meer colums